عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )

994

زبدة التواريخ ( فارسى )

ذكر وقايع و حوادث سنهء ست و ثمانمايه « 1 » و توجّه حضرت صاحب قرانى بعد از مراجعت روم به‌طرف گرجستان « [ 1 ] » حضرت صاحب قرانى را هميشه همّت خسروانه بر دفع اذيّت كفّار گرجيّه از حومهء اسلام مصروف بود و در سال گذشته كه حضرت صاحب قرانى متوجّه بلاد روم بود [ گرگين خان ] مهلت خواسته بود كه چون به مباركى از اين سفر مراجعت افتد به بساط بوس رسد و فرمان جهان‌مطاع را مطيع و منقاد باشد و بدان وفا ننمود كمال ديندارى و غيرت اسلام آن حضرت را بر آن باعث آمد كه بيضهء اسلام را از خبث « [ 2 ] » وجود ايشان پاك گرداند و در اعلاى اعلام دين محمّدى - عليه السّلام - بدانچه ممكن و مقدور « [ 3 ] » باشد سعى نمايد . بنابراين مقدّمات به نفس مبارك خود « [ 4 ] » نهضت فرموده شكاركنان به ولايات و صحارى نواحى گرج درآمد . شعر به ارمن درآمد چو درياى تند * صبا را شد از گرد او پاى كند و پيشتر شيخ ابراهيم را كه والى شروانات بود و هميشه با حضرت صاحب قرانى در مقام دولتخواهى و جانسپارى مراسم عبوديّت به تقديم رسانيده بر جادّهء هواخواهى و وفادارى [ 230 - ب ] ثابت و راسخ بوده اشارت فرموده تا پيش رفته مداخل و مخارج را ضبط كند چون گرگين كه والى آن بلاد بود از نهضت عساكر منصوره آگاه شد و التفات حضرت امير صاحب‌قران بدان صوب معلوم كرد مرغ روحش در قفس سينه

--> ( [ 1 ] ) - ل : گرجستانات . ( [ 2 ] ) - ت : حيث . ( [ 3 ] ) - ت : مقدّر . ( [ 4 ] ) - ت : ندارد . ( 1 ) سال 806 ه . ق .